Адмыслоўцы разам прааналізуюць «белыя плямы» ў Дзяржспісе гісторыка-культурных каштоўнасцей

19-20 чэрвеня 2020 года больш за тры дзясяткі спецыялістаў у сферы спадчыны прадставяць свой аналіз эфектыўнасці беларускай сістэмы ўліку гісторыка-культурных каштоўнасцей на zoom-канферэнцыі «Права на спадчыну» і Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей: выклікі і рашэнні». У лік дакладчыкаў увайшлі прадстаўнікі Міністэрства культуры і мясцовых органаў улады, архітэктары-рэстаўратары, адмыслоўцы з дзяржаўных і грамадскіх арганізацый, даследчыкі з беларускіх і замежных універсітэтаў.
Сцяпан Стурэйка, суарганізатар канферэнцыі з боку Беларускага камітэта ICOMOS: «Мы верым, што нават у дыстанцыйных умовах гэтае абмеркаванне можа закласці сістэмныя змены ў сферы аховы спадчыны праз адкрыты дыялог. Мы вельмі радыя прадаставіць камунікацыйную прастору для пошуку супольных рашэнняў многіх набалелых пытанняў».
Таццяна Пашавалава, праграмны дырэктар МНДА «ЕўраБеларусь», дадае: «Мы аформім найбольш вартыя і падтрыманыя калегамі прапановы ў серыю публікацый для супольнага абмеркавання, прадаставім iх Міністэрству культуры і будзем падтрымліваць як прырытэт і павестку для аб’яднаных дзеянняў».
Праграма двухдзённай канферэнцыі складаецца з васьмі секцый, якія закранаюць аспекты эфектыўнасці Дзяржспіса на нацыянальным і лакальных узроўнях, а таксама ў асобных накірунках.
На старце анлайн-сустрэчы:
- Наталля Хвір, кіраўніца ўпраўлення па ахове гісторыка-культурнай спадчыны Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, распавядзе пра гісторыю стварэння гэтага дакумента, а Дзмітрый Бубноўскі, архітэктар-рэстаўратар і ўласна аўтар канцэпцыі Дзяржспісу, дасць асабісты агляд праблем сістэматызацыі ў ім. Генадзь Ходар, кансультант аддзела арганізацыі аховы і ўліку ГКК, агучыць канкрэтныя практычныя рэкамендацыі па падрыхтоўцы прапаноў аб пашырэнні Дзяржаўнага спісу гісторыка-культурных каштоўнасцей;
- Арганізатары канферэнцыі прадставяць еўрапейскія тэндэнцыі ў захаванні помнікаў, раскрыюць прынцыпы «права на спадчыну» паводле міжнароднага рамачнага дакумента — Канвенцыі Фару 2005 года.
У далейшую вельмі насычаную праграму ўваходзяць:
- Мноства кейсаў грамадскага ўдзелу ў захаванні асобных аб’ектаў спадчыны, магчымасці і праблемы комплекснага падыходу да гістарычных цэнтраў;
- Уплыў савецкіх падыходаў на сённяшнюю практыку аховы помнікаў;
- «Адкрыты космас» працы з нематэрыяльнай спадчынай;
- Метадалогія аховы культурнай спадчыны;
- Асаблівасці захавання гістарычных могілак і іншых катэгорый спадчыны.



